KONCERT • Goran ERIĆ, tenor saksofon i Miroslav POPOVIĆ, klavir • 2024-11-25 • 19:30

PROGRAM

Robert Šuman
Robert Schumann

Ljubav i život žene Or.62

Otkad znam za njega
On, najdraži od svih
Ne mogu da shvatim, niti da
Ti prstenu na mojoj ruci
Pomozite mi, sestrice
Slatki prijatelju, u čudu me
Na mom srcu, na mojim grudima
Eto, prvi teški bol si mi naneo

Tri romanse Or.94

Nicht schnell
Einfach, innig
Nicht schnell

Dečje scene Or. 15

Iz dalekih zemalja i naroda
Čudnovata priča verujem
Uhvati me ako možeš dete koje moli
Blažena sreća gledaš Važan događaj Sanjarenje
Kraj kamina
Vitez na drvenom konjiću
Skoro sasvim ozbiljno
Zastrašivanje
Usnulo dete
Pesnik progovara

Goran Erić (Sombor, 1985), po dolasku u Novi Sad (2000) se upisuje u klasu eminentnog pedagoga i profesora Dubravka Markovića, kod kog istovremeno pohađa časove trube, horne, trombona i tube. U tom i prethodnom periodu osvaja niz najviših nagrada na takmičenjima republičkog, saveznog i festivalskog karaktera, titulu laureata Smotre solfeđa (Beograd, 2003), realizuje uspešne solističke koncerte (1998, 1999, 2001) – od kojih se izdvaja takmičarski multiinstrumentalni koncert u okviru 10. međunarodnih novosadskih susreta limenih duvača (2004), kojim osvaja titulu laureata takmičenja. Godine 2004, po treći put (nakon 1997. i 2001), mu se dodeljuje Pokrajinska nagrada za postignute vrhunske rezultate u oblasti muzike Izvršnog veća Vojvodine.

Osnovne studije izvođačke umetnosti na trubi završava na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u klasama profesora Kovača Kalmana (Kovács Kálmán) i Mladena Đorđevića, a master studije u Lincu (Austrija) – za koje biva stipendiran sredstvima Fonda za mlade talente Dositeja u dva navrata (2010, 2011), u klasama profesora Saše Dragovića i Bernarda Bera (Bernhard Bär). U toku studija nastavlja da osvaja najviše nagrade na takmičenjima, 2012. godine uspešno se plasira u finale međunarodnog takmičenja trubača u Ulmu (Nemačka), a u međuvremenu se zapošljava u orkestru Opere Srpskog narodnog pozorišta i biva angažovan kao honorarni saradnik trubač u Vojvođanskom simfonijskom orkestru, Banjalučkoj filharmoniji, Zrenjaninskoj filharmoniji i Simfonijskom orkestrom Orfelin. Takođe, zbog fleksibilne prirode svog primarnog instrumenta, zanima se za džez muziku, u Lincu pohađa i časove džez trube u klasi prof. Petera Tušera (Peter Tuscher), te po povratku u Novi Sad, zajedno sa svojim kolegama, 2012. godine osniva udruženje Džez omladina Vojvodine, u okviru kog funkcioniše kao član Upravnog odbora, Big benda i manjih sastava.

U istom periodu ispoljava afinitete ka kamernoj muzici – nastupima sa limenim duvačkim sastavima tradicionalnog tipa (trio, kvartet, kvintet), i interdisciplinarnosti – učešćem u projektima nestandardnih ansambala, kao što je trio koji čine dva plesna umetnika i muzički izvođač – trubač, sa kojim realizuje projekat Ocaso (Linc, 2012). Oba afiniteta se potvrđuju, kamerna muzika – 2016. godine postaje primarno opredeljenje zapošljavanjem na Akademiji umetnosti u Novom Sadu (trenutno u zvanju vanrednog profesora i svojstvu šefa Katedre za kamernu muziku), interdisciplinarnost – sticanjem titule doktora umetnosti studijskog programa Višemedijska umetnost Univerziteta umetnosti u Beogradu (2020), a naposletku i svojevrsna sinteza kamernog i interdisciplinarnog polja delovanja – kroz autorski rad sa Ivanom Burkom (udaraljke) u ansamblu Šaht-maht (od 2018). Pod okriljem ovog dua stvara elektroakustička kamerna dela, sarađuje sa umetnicima vizuelnog i auditivnog modaliteta, nastupa u zemlji (Novi Sad, Sombor) i inostranstvu (Hrvatska, Austrija) uspešno realizujući projekte I neuspeh je mogućnost (2019, uz podršku Kulturnog centra Vojvodine Miloš Crnjanski), Klatno (2021/2022, uz podršku Organizacije muzičkih autora Srbije – SOKOJ i Fondacije Novi Sad – Evropska prestonica kulture) i Strujanje: interakcija zvučnog i vizuelnog (2023, uz podršku Grada Novog Sada).

Takođe, krajem 2016. godine, prvi put ispoljava dugogodišnje interesovanje za saksofon – pohađajući časove saksofona najpre kod multiinstrumentaliste i kompozitora Bogdana Rankovića, a zatim kod nastavnice Sandre Dropo Ramaji (Muzička škola Isidor Bajić, Novi Sad), kao i na majstorskim kursevima saksofonista Gordana Tudora (Hrvatska), Marka Džombe (Austrija) i Bojana Vukelića (Srbija). Godine 2023. osniva kamerni duo sa pijanistom Miroslavom Popovićem, realizujući zapažene koncerte u Somboru i Novom Sadu na kojima izvodi dela kompozitora Roberta Šumana (Robert Schumann) u aranžmanu za tenor saksofon i klavir.

Kao profesor, nagrađen je Stipendijom nemačke službe za akademsku razmenu DAAD (2019) za istraživački rad i gostujuća predavanja na uglednom Institutu za novu muziku Incontri, Elektronskog studija Univerziteta muzike, drame i medija u Hanoveru (Nemačka). Autor je dve zbirke Vežbi za štimovanje (2020, 2022), prvih i jedinstvenih didaktičkih publikacija, namenjenih kamernim ansamblima limenih duvačkih instrumenata, na ovim prostorima.

Miroslav Popović (Ruma, 1985), od pete godine se učio sviranju klavira u novosadskoj Muzičkoj školi „Isidor Bajić“ sa profesorkom Ivanom Branovački, u čijoj klasi je dovršio školovanje. Studije je nastavio sa Vladimirom Ogarkovim, gostujućim profesorom iz Rusije, na Akademiji umetnosti u Novom Sadu gde je diplomirao 2008. godine.

Učio je i savetovao se kod profesora i umetnika: Dušan Trbojević, Miroslava LiliPetrović, Arbo Valdma, Rita Kinka, Ninoslav Živković, Svetlana Bogino (RU), Eugen Inđić (FR), Paskal Devojon (FR), Jan Džons (GB), Lovro Pogorelić (HR), Nenad Kačar (HR), Priska Benoa (FR), Mladen Čolić (FR), Dijane Andersen (BE) i drugi. Usavršavao se prateći seminare Žaka Ruvijea (FR), Lidije Bizjak (FR), Jokut Mihailović i Aleksandra Serdara.

Od priznanja koja je stekao tokom školovanja izdvajaju se Prve nagrade na Takmičenju mladih pijanista Jugoslavije u Nišu 1995. i 1996. godine, Prva nagrada na Memorijalu Isidor Bajić u Novom Sadu 2002., Specijalna nagrada „Frederik Šopen“ na istom takmičenju, Prva nagrada na Takmičenju mladih pijanista u Šapcu 2003. godine.

Nastupao je u novosadskoj Gradskoj kući, Sinagogi, Galeriji ogranka SANU, Galeriji spomenzbirke Pavla Beljanskog, sali Rektorata Univerziteta u Novom Sadu, zatim u Velikoj sali Kolarčeve zadužbine, galeriji Progres, Centru lepih umetnosti Gvarnerijus, u Velikoj sali Studentskog kulturnog centra, Galeriji SANU, u sali Filharmonije u Beogradu, takođe u somborskoj Gradskoj kući, na Festivalu „SOMUS“, u Narodnom pozorištu u Somboru, i na drugim mestima u zemlji – solistički, sa orkestrom, i kao član kamernih sastava.

U ulozi pijaniste i kompozitora/aranžera sarađivao je sa novosadskim gudačkim orkestrom Camerata academica, kvartetom Bilitis, klapom Panon, sa umetnicima: Radoslava VorgićŽuržovan (sopran), Ljiljana Lišković (sopran), Nemanja Sovtić (trombon), Goran Erić (truba, saksofon), Bisak Jožef (viola), Dušica Polovina (viola), Mihal Budinski (violina), Teodora Boljanac (violina), Lidija Knajp (flauta), Jelena Španović-Šarenac (flauta), Ljubo Divac (klavir) – kao i sa kompozitorima: Vedran Ferizović, Svetozar Nešić, Stanislava Gajić, Ivan Marković, Ljubomir Nikolić, Đorđe Marković, Dorotea Vejnović, Zoran Mulić i drugi.

Od 1994. godine do danas ostvario je nekoliko radijskih i TV-snimaka za RTV Novi Sad, uključujući i klavirski resital snimljen 2012. godine u novosadskom Studiju M. Radio je na idejnom projektu i ostvarenju studentskog festivala „A Fest – Robert Schumann“ u Novom Sadu 2007. godine, kao član umetničko-organizacionog saveta Festivala, i bio umetnički rukovodilac A-Festa u ediciji 2009. godine pod naslovom „Klasicizam vs. neoklasicizam“. Učestvovao je u novinarskim i radionicama za muzičku kritiku u okviru novosadskog festivala „NOMUS“ i u organizaciji Zavoda za kulturu Vojvodine. Bavi se stvaranjem originalnih kompozicija i aranžmana za standardne i nestandardne muzičke sastave. Neki od njih izvedeni su u novosadskoj Sinagogi, na festivalu „Pozorišni maraton“ u Somboru, i u okviru manifestacije „Doček 7528.“ u Novom Sadu. Koncertna fantazija na Uvertiru Mocartove „Čarobne frule“ Miroslava Popovića, za dva klavira i orkestar, snimljena je u salcburškom univerzitetu Mozarteum i nalazi se na CD-izdanju belgijske izdavačke kuće Pavane Records (decembar 2021. godine), u izvođenju solista Priske Benoa i Mladena Čolića (FR), i orkestra Salzburg Chamber Soloists pod upravom Lavarda Skou-Larsena (BR). Klavirski ciklus „Varijacije-slike“ M. Popovića nalazi se u zbirci „Izbor kompozicija za klavir autora iz Srbije“ sačinjenoj po porudžbini Konzervatorijuma za muziku u Ženevi, i bio je deo programa koncertne turneje pod naslovom „Premijere“ (decembar 2022. godine), pijanistkinje Nataše Mitrović.

Miroslav Popović dobitnik je Nagrade „Nevena Popović“ za najznačajnije umetničko ostvarenje u 2022. godini, koju dodeljuje Katedra za klavir Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu. Takođe je jedan od laureata (nagrada grand prix) na zagrebačkom Međunarodnom takmičenju mladih muzičara (Međunarodno natjecanje mladih glazbenika) održanog juna 2023. godine, i dobitnik posebne nagrade za izvođenje Prve sveske prelida za klavir Kloda Debisija.

U julu 2023. godine bio je jedan od zvaničnih korepetitora na majstorskom kursu violiniste Stefana Milenkovića „International Violin Institute”, održanog u Novom Sadu.

U periodu od 2008. do 2022. godine radio je kao profesor klavira i korepetitor u somborskoj Muzičkoj školi „Petar Konjović“, čiji učenici su iz njegove klase osvojili niz nagrada na domaćim takmičenjima. Od 2020. godine student je doktorskih studija klavira na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi redovne profesorke Nataše Mitrović.

Od 2022. godine zaposlen je na novosadskoj Akademiji umetnosti kao stručni saradnik korepetitor na gudačkoj katedri. Živi u Novom Sadu.